Stabburet frå Finnsåsplass i Snåsa vart i 1935 gitt til det som den gong heitte Steinkjer Museum. Da museet flytta til Eggemarka vart sjølvsagt stabburet med på flyttelasset.

Stabburet er det eldste huset vi har på Egge Museum. Det kom til Finnsåsplass i 1878 frå Ryggvoll, men ei årringsanalyse syner at veggane er mykje eldre. Dei fleste stokkane er felt vinteren 1755/56. Eit par omfar under raftstokken er datert til 1904. Dette er truleg fordi stabburet opphavleg har hatt berre ein etasje, men er delt opp og gjort høgare i samband med omlegging av taket tidleg på 1900-talet.

Stabburet er bygd av lafta tømmer. I første etasje er gavlveggen trekt inn, slik at det blir ein svalgang. Frå denne opne gangen går døra inn til rommet der maten vart lagra. Stabburet fungerte som eit spiskammers for både kjøtt, fisk, korn og bakevarer. Ein stige leder opp til andre etasje som vart nytta som lagringsplass. Taket er tekt med never og torv, og huset står på eit tradisjonelt rammeverk med stolpar med breie halvkløyvingar på toppen. Trappa er sjølvsagt trekt eit stykke frå svalgangen for å hindre mus og andre dyr i å kome inn til matfatet.

Det går ei historie om at ein av stabburet sine tidlegaste eigarar hadde ry som tanndoktor. Han kurerte sine pasientar ved å stikke ein liten treplugg i tannkjøttet ved den vonde tanna til blodet tøt ut. Deretter vart trepluggen, og tannpina med den, slått inn i stabbursveggen. I langveggen mot vest er det framleis mange hol og nokre trepinnar igjen etter tannlækjaren i Snåsa.

Alle husene på friluftsmuseet er flyttet hit fra ulike plasser i Nord-Trøndelag. Her finn du blant annet et typisk firkantet trøndertun slik det kan ha sett ut i siste halvdel av 1800-tallet. Alle hus er tidsriktig innredet med møbler, utstyr og andre gjenstander. Friluftsmuseet kan du besøke hver dag i sommersesongen og elles på forespørsel.