På midten av 1930-talet fekk Steinkjer Museum tatt over den gamle smia som sto på Bartnes i Beitstad. Tømmeret som er brukt i bygningen er felt i 1832/33.

Da smia vart flytta til Eggemarka, vart den sett opp med tanke på at den framleis skulle fylle si tradisjonelle rolle. Avl og skorstein vart bygd av naturstein og skinnet i blåsebelgen sett i stand med nytt skinn.

Smia er ein tradisjonell lafta tømmerbygning. Ut frå dei tette årringane skulle ein tru det var brukt furu, men det er gran som har voksi veldig seint. Smia har berre ei lysopning. Dette var ein viktig detalj for at smeden skulle sjå når det var rett farge på gløden i metallet og kolet. Det var på denne måten han visste når det var oppnådd høg nok temperatur til arbeidet. Taket på smia er tekket med never og torv.

Smiing er truleg eit av dei første handverka her i landet som vart utført ut over den enkelte sitt behov, altså på bestilling for sal. Smeden møter vi i skriftlege kjelder allereie i den mytologiske overleveringa, da som ein mektig og hemmelegheitsfull kunstnar. I følgje Edda er det dvergane som smir våpen til gudane, og smeden Volund er son av ein konge og halvt gud. Dette syner smeden sin høgt respekterte posisjon i samfunnet, og at folk visste å verdsette kunsten å smi.

Alle husene på friluftsmuseet er flyttet hit fra ulike plasser i Nord-Trøndelag. Her finn du blant annet et typisk firkantet trøndertun slik det kan ha sett ut i siste halvdel av 1800-tallet. Alle hus er tidsriktig innredet med møbler, utstyr og andre gjenstander. Friluftsmuseet kan du besøke hver dag i sommersesongen og elles på forespørsel.